yan sanayi veletler.!.

dün mutfakta bulaşık yıkıyorum. bir yandan da balkon kapısının camından dışarıyı seyrediyorum. arka bahçe yeşillik falan kafa rahatlıyor. sonra balkonun kenarında bir el belirdi. bulaşığa devam ediyorum. diğer elde geldi. şaşkınlıkla izliyorum. sonra kafa bölgesi yavaşça görünmeye başladı. 10-11 yaşlarında bir velet. balkona atlamak için kendini yukarı çıkmaya yeltendi , göz göze geldik. napıon len! diye bağırdım. korkudan iki elini birden serbest bıraktı salak. cumburlop aşağıya. yüksek sayılmaz ama velet işte. çıktım baktım balkona , bide ortağı var aşağıda. balıkçı dermansız'ın oğlu. napıosunuz len siz dedim. ayrı yönlere kaçıştılar. bir süre evin etrafında dolandılar falan. bende perde arkasından bunları izliyorum. sonra evin arkasına dolandılar. duvara yaslanmış saklandığını düşünüyor bir tanesi. tam üzerine denk gelen camdan çıktım. lan! diye bağırdım. ohohooo diye bir korku nidası yükseldi çocuktan olduğu yerde kaldı. napıyosunuz oğlum dedim. dermansızın velette çıktı bir yerden. 3 sene önce falan yan evde oturuyorlardı. işte balkonda top vardır falan diye düşündük o yüzden çıktık dediler. bu dermansızın oğluda arakçıdır biraz. tanıdım ben seni dedim. sıcaklık gösteriyorum zannetti ve tanıdın mı abi diyerek gülümsedi. gülme len dedim. madem bir suçunuz yok niye kaçıyorsunuz diye sordum. kem küm etti. bir daha bahçeye bile girdiğinizi görmiyim dedim. polise falanda gitmem , alırım sizi eve öldüresiye döverim dedim. öyle diyince pıstılar bi. tamam abi deyip gittiler.

şimdi bu çocuklara , yaptığınız yalnış evladım , böyle şeyler yapmayın desem tepeme çıkarlardı biliyorum. dün akşam üstü yolda karşılaştım bunlarla. aramızda bir 50 metre falan var. uzaktan gördüler beni hemen topukladılar. işe yaramış herhalde söylediklerim. hem göz dağı vermiyorum. bir daha balkonda yakaliyim fena döverim gerçekten.