özet.!.

- beni hatırladın mı ?
- hatırlamamak için çabalıyorum.
- uzun zaman oldu.
- zamanı gelmişti değil mi ?
- neyin?
- hatırlatmanın.
- böyle mi düşünüyorsun?
- önemi var mı ?
- hayır.

zamanın içinde düşmek gibi bu.
düşmeye alıştığın her an,
bir el uzanıp bir parça koparıyor gibi.
dibi bulduğunda geriye hiç bir şey kalmayacak korkusu.
peki dibe ulaşana kadar bir şey kalmazsa geriye,
düşmemiş sayılır mıyım?
insan kendini böyle mi avutur ?

- hala beni mi düşünüyorsun sen ?
- seni , onu...
- başkaları da oldu mu?
- önemi var mı ?
- aşk meşk işlerini beceremiyorsun galiba?
- kimse adamıyor kendini.
- ve her zaman yalnız kalan sen oluyorsun.
- doğru. bunu seçtiğime inandırdım kendimi.

al diyorum hep.
kendimi bir kafese kilitleyip al diyorum.
bir kalpte tünemeye,
gözünü dünyaya kapatmaya hazır.
yaşamamış saymam kendimi.
bir bakışın izinde yaşamak...
ama olmuyor.

- hiç öyle davranmıyorsun.
- farkındayım.
- neden?
- çantamda bir sürü karakterim var.
- iki yüzlüsün?
- harap olduğumu mu görmek istiyorsun ?
- belki.

üzüntüler ve korkular karşısında,
deri değiştiriyorum sadece.
sen renkleri görüyorsun.
bense bakamıyorum aslında altımdaki hiç bir kadının yüzüne.
peki bu terleme seanslarından ne kalıyor geriye?
kuklanın hayatta kalmasını sağlıyorum , o kadar.

- sana göre her şey bu kadar kolay mı ?
- kolay olduğunu söyledim mi ?
- sırrını söylüyorsun.
- evet , canım yanıyor.
- gidiyorum.
- biliyorum.